Toen George Grard in 1984 stierf liet hij een groot aantal bronzen en gipsen beelden na. Het vissershuisje waar hij sedert de jaren '30 woonde en werkte blijft door de familie bewoond en is te klein om alle beelden op een veilige manier te bewaren. Daarom besloot mevrouw Francine Grard-Van Mieghem een ander onderkomen te zoeken. Dit werd de Stichting Grard.

De Stichting werd in 1994 opgericht door Francine Grard-Van Mieghem en Franz Trenchant ter gelegenheid van de tiende verjaardag van het overlijden van George Grard.

Het uitgangspunt van de Stichting was het werk van de beeldhouwer zo goed mogelijk tentoon te stellen en te conserveren. Er werden herdenkingstentoonstellingen georganiseerd en men zocht een veilig onderkomen voor de grote nalatenschap van gipsen en bronzen beelden, tekeningen en het archief. Het vissershuisje te Sint-Idesbald kon onmogelijk onderdak bieden aan dit alles én het publiek ontvangen.

Te Gijverinkhove werd een hoeve aangekocht en gerestaureerd. Alle originele gipsen beelden werden bijeengebracht en indien nodig onder handen genomen. Tegelijkertijd werkte men aan een oeuvrecatalogus die een grondig overzicht zou brengen van alle beelden. De monografie verscheen in december 1995 en in juni 1996 opende de Stichting George Grard haar deuren voor de vele vrienden en geïnteresseerden: de gastvrijheid waarvoor het vissershuisje indertijd bekend stond kon op een nieuwe manier gestalte krijgen.

De Stichting zorgt er niet enkel voor dat het oeuvre van Grard samenblijft maar de verzameling biedt bovendien een unieke kijk op een creatief proces. Het publiek kan het ontstaan van projecten zoals de Zittende vrouw voor de Nationale Bank te Brussel, De waternimf te Doornik, De kwartel te Kortrijk of De zee te Oostende en andere beelden stap voor stap volgen: vanaf de allereerste kleine schetsen in gedroogde klei of gips, via de herwerkingen op groter formaat tot het definitieve beeld op soms 3 à 4 meter. Doorheen een bezoek aan de verzameling wordt duidelijk dat Grard iemand was die zijn vormen langzaam liet rijpen. Hij bewerkte en herwerkte een beeld tot het zijn strenge oordeel kon doorstaan. De Stichting beschikt over een bronsgieterij: bezoekers die dit wensen kunnen inzicht krijgen in de technische aspecten van het gieten via het verloren-was-procédé.

Naast dit alles wil De Stichting een levend creatief centrum zijn via de organisatie van allerlei manifestaties rond beeldende kunst. Vertrekkend van het oeuvre van George Grard evolueert de Stichting op middellange termijn naar een toeristisch-educatief centrum voor beeldhouwkunst.

Wij willen ook graag vermelden dat de niet aflatende inspanningen ertoe geleid hebben dat de Stichting George Grard sedert 01/01/’06 door het Ministerie van Cultuur van de Vlaamse Gemeenschap wordt gesteund als “Erkend Museum” en verder ook kan rekenen op de gewaardeerde steun van Westtoer en de Provincie West-Vlaanderen.